Episode Transcript
[00:00:07] Speaker A: Veerle en Sky heten je van harte welkom op hun podcast, Levenslijnen.
Ze bespreken thema's die hen bezighouden en onze samenleving vormgeven.
In elke aflevering nemen zij je mee op reis door de verhalen en thema's die hen raken.
Veel plezier met het beluisteren van Levenslijnen.
[00:00:33] Speaker B: Welkom bij Levenslijnen. Jullie horen het misschien wel, ik klink een beetje hees.
Het heeft niet echt met een verkoudheid te maken, maar voor mij is het pollenseizoen begonnen.
Lopneus, kriebelende keel en tranende ogen horen daar natuurlijk bij.
Dus als jullie af en toe hier vandaag een Dat is het snutten van mijn neus, aangezien ik er geen emmertje onder kan hangen. He, Sky?
[00:01:01] Speaker C: Ja, dat klopt.
Het heeft ook lang geduurd voordat we deze aflevering konden opnemen. Maar welkom in het tweede seizoen van Levenslijnen, met vandaag onze eerste aflevering van het tweede seizoen.
Dat het zo lang geduurd heeft, heeft heel wat redenen, maar we gaan het vandaag over twee grote topics hebben. Dat is ons huwelijk dat eraan komt op 18-4-26 en over een operatie die ondertussen gebeurd is.
En dat is ook de reden dat daarom deze podcast, deze aflevering, wat later wordt opgenomen dan verwacht. We hadden dit in januari al willen doen, maar we zitten vandaag eind februari.
[00:01:46] Speaker B: Ja, we hebben eigenlijk twee grote stappen genomen.
Twee stappen, eigenlijk heel verschillend, elk op zijn eigen manier.
[00:01:53] Speaker C: Ja, maar allebei een beetje met hetzelfde doel.
[00:01:59] Speaker B: Ja, uiteindelijk wel.
[00:02:00] Speaker C: Ja, uiteindelijk wel. Laten we beginnen met ons huwelijk.
[00:02:08] Speaker B: Ons huwelijk gaat dus door op 18.04.26.
[00:02:12] Speaker C: Misschien eens even, omdat veel mensen ons dat dikwijls vragen, heeft die datum een speciale betekenis?
[00:02:20] Speaker B: Toen jij mij drie jaar geleden zei komen vragen in Spanje, ten huwelijk komen vragen, heb jij tegen mij gezegd, het is wel niet voor direct, maar ik mocht wel een datum kiezen.
En de datum 18-4-26, ik heb het zo nog in het achterhoofd zitten.
Jij vroeg, het begin van onze relatie, geef een gemakkelijke datum. En dat was toen 10-10-10.
En ik dacht, Ja, 18-4 verjaar ik ook, maar jij verjaart 26-4.
Dus ik dacht, 18-4-26 is wel een leuke datum om te trouwen.
[00:03:00] Speaker C: Dat klopt, maar veel mensen vragen dan ook van vind je het niet erg dat het nu net op jouw verjaardag dan is?
[00:03:07] Speaker B: Dan ben ik zeker dat je ook mijn verjaardag niet gaat vergeten.
[00:03:10] Speaker C: Twee vliegen in één klap dus eigenlijk. Maar inderdaad, die datum behelst onze twee geboortedagen ook. En dat maakt die dan een beetje speciaal.
Veel mensen werken jaren aan een huwelijk.
[00:03:27] Speaker B: Aan de plannen van een huwelijk.
[00:03:28] Speaker C: Aan de plannen van een huwelijk, aan de voorbereiding daarvan. Wij zijn er een beetje anders mee om gegaan.
[00:03:35] Speaker B: Jazeker. Als we nu aan de luisteraar moeten vertellen dat wij pas gestart zijn in het weekend van 3 januari 2026, verklaart iedereen ons zot.
[00:03:47] Speaker C: En toen hadden we zelfs nog geen zaal. We hebben pas die dag, in dat weekend, zijn de mails vertrokken om zalen te huren, waar we heel snel een positieve antwoord op kregen en waar we twee weken later in een zaal zaten. Nu, we gaan niet alles vertellen vandaag.
[00:04:05] Speaker B: Nee.
[00:04:05] Speaker C: Men moet niet alles weten. We kunnen dat misschien daarna doen, de afterparty of zo, van ons huwelijk. Ja, dat kunnen we ook niet, als
[00:04:13] Speaker B: het goed geweest is.
[00:04:17] Speaker C: Misschien wel kort een beetje vertellen over de voorbereidingen die we gedaan hebben.
[00:04:22] Speaker B: Ja, heel gemakkelijk. Ik heb gezegd, trek je plan, jij regelt alles.
[00:04:28] Speaker C: Dat klopt, ik heb mij zoals het ware in de cockpit gezet. Maar we hebben wel alles afgetoetst bij elkaar, voordat we definitieve beslissingen namen. Want sommige mensen denken, die ons wat korter bijstaan, dat ik alles geregeld heb en alles achter hun rug gedaan heb. Maar dat is dus niet waar, voor alle veiligheid.
Maar het moest vooruitgaan en er moesten ook niet te veel twijfelmomenten komen.
[00:04:52] Speaker B: En ook geen poespas er rond.
[00:04:54] Speaker C: Nee, ook niet.
We kunnen wel zeggen dat toen we beslist hadden in 2023 om te gaan trouwen, toen hebben we een beetje gezegd dat we dat niet te groot zouden doen. En dan hebben we de pech gehad dat de locatie waar wij iets wilden gaan eten, ons favoriet restaurant, gestopt is.
En dan is bij mij het idee gegroeid, jij stelde dat nog eerst voor, laten we het onder ons tweeën doen met de getuigen, maar dat ging niet.
[00:05:33] Speaker B: Ik had tegen de kleinkinderen gezegd dat ze bloemenmeisje mochten zijn.
[00:05:38] Speaker C: Ja, dat dacht ik dan niet, dus die moesten erbij.
En dan kwam er bij mij meer en meer het idee van dan wil ik Oldewei gaan.
En die Oldewei heeft ook een reden.
Ik ben nooit getrouwd geweest, nog voor de wet, nog voor de kerk.
Ik had altijd gedacht, dat gaat er nooit meer van komen. Totdat dan ik... U leerde kennen, of ik jou leerde kennen.
Ik zeg dat vaak tegen mensen, ik had eigenlijk al eerder je willen vragen, maar die transitie is er tussen gekomen waardoor ik dus alles op een laag bitje gezet heb totdat ik het gevoel had van het is nu of nooit.
Nu ik toch ga trouwen, nu dat toch vast ligt en ik er ook echt naar uitkijk, denk ik van dan gaan we all the way.
Dan willen we een fotograaf die vanmorgen tot avond komt.
Dan willen we een bus hebben, zodat we niet te veel auto's moeten rondrijden. We hebben ook praktisch altijd gekeken.
Dan wilde ik ook iets voor de kerk doen en dat was een beetje moeilijk. Daardoor heeft het eigenlijk zo lang gewacht.
[00:06:49] Speaker B: Daarom hebben we zo lang gewacht, omdat je van mij geen antwoord gekregen had.
[00:06:52] Speaker C: Ik wist niet of jij daarvoor akkoord ging, dat we iets kerkelijks zouden doen. Iets wat voor mij belangrijk is.
Het geloof is voor mij een belangrijke zaak.
En dan heb je gezegd in dat weekend, of iets daarvoor, Je moet je niet wegcijferen. Ja, je moet je niet in alles wegcijferen voor mij. Dus als jij dat wilt, dan gaan we dat doen.
Nu, misschien ook duidelijk stellen, we hebben daar ook een gesprek gehad met onze deken, Ali Cornelis. Wat kan, wat niet kan. Dus dat hebben we ook besproken.
En we gaan dus een zegening organiseren. Dus we gaan als het ware geen klassiek huwelijksviering houden. We gaan dus al geen Eucharistie doen.
[00:07:41] Speaker B: Ik denk ook niet dat dat in ons geval mag.
[00:07:45] Speaker C: In ons geval mag dat niet.
Je kunt een viering doen, maar we hadden eventueel wel Eucharistie kunnen laten doen, dat wel, maar daar hebben we bewust voor gekozen om dat niet te doen en om een zegening te organiseren.
En de zegening is eigenlijk het vieren van onze liefde.
[00:08:07] Speaker B: Eigenlijk staat onze huwelijksdag in het teken van jou en mij.
[00:08:13] Speaker C: Ja, van onze liefde.
We hebben ook een slagzin op onze uitnodiging. Weet je nog welke?
[00:08:25] Speaker B: Dus iets met een zegel op het hart.
[00:08:27] Speaker C: Ja, draag mij als een zegel op je hart.
[00:08:30] Speaker B: Dat was het.
[00:08:31] Speaker C: En dat is iets wat in een eerste lezing naar voren gaat komen. Dat is een zin die uit een eerste lezing komt en die we eigenlijk toch wel mooi vonden.
We kregen veel complimenten van de mensen die onze uitnodiging gehad hebben. Dat ze mooi zijn, dat die een beetje apart is, zoals wij zijn.
Doordat wij vinden dat dat niet zo geweldig apart is.
[00:08:54] Speaker B: Nee.
[00:08:55] Speaker C: Gewoon vinden dat dat geweldig is.
Ik weet nog dat ik jou drie taken had gegeven. Je had gezegd van regel maar alles, maar ik had gezegd ik geef jou drie taken. Weet je nog welke die drie niet waren?
[00:09:09] Speaker B: Eens kijken.
Ik wou geen bloemenboeket, want dat had je gevraagd.
[00:09:15] Speaker C: Een broodboeket, hè?
[00:09:15] Speaker B: Ja.
En wat zeg jij? Ik wel, dus...
[00:09:19] Speaker C: Ik heb gezegd ik wel, en jij moet daarvoor zorgen.
[00:09:23] Speaker B: Voilà. En ik moest daarvoor gaan zorgen. Dat was al één.
Een gelofte moest ik maken.
[00:09:30] Speaker C: Ja, uw eigen trouwgelofte.
[00:09:32] Speaker B: Ja. En nummer drie.
[00:09:35] Speaker C: De namen op de enveloppen schrijven en adressen.
[00:09:38] Speaker B: Ja, want ik heb een mooier geschrift dan Sky.
[00:09:40] Speaker C: Dat is ook omdat ik anders schrik had dat de mensen gingen denken, wat komt hier nu binnen en alles.
Maar uiteindelijk moesten we de uitnodigingen nog een beetje samen in elkaar knutselen, dat heb je ook volledig gedaan. Omdat dat met lijm te maken had en we toch wat schrik hadden dat ik al ergens ging reageren.
[00:09:59] Speaker B: Dat ook, maar ook heel stiekem omdat mijn fijne motorriek een beetje beter is.
[00:10:04] Speaker C: Ja, dat klopt.
Ik moet daar niet flauw over doen.
Als er geknutseld moet worden, moet ik het aan jou overlaten, want dan is dat altijd een stuk beter.
Maar uiteindelijk heb ik van een van die drie taken toch zelf het voortouw moeten nemen.
[00:10:22] Speaker B: Ja, want een bloemenwinkel, je hoort het ook al, stuifmeel, graspollen, bomenpollen.
Ja, dat is niet mijn favoriete winkel.
En ik heb natuurlijk gedaan alsof ik hier in de omgeving geen ene bloemenwinkel kende.
[00:10:38] Speaker C: Ja, dat vond ik dus heel frappant dat jij mij vraagt waar ik die moet gaan halen.
[00:10:44] Speaker B: En het antwoord was bij de slager.
[00:10:47] Speaker C: Omdat ik dacht dat jij mij voor de zotten touwen waard, dus daarom heb ik dus eigenlijk zo'n dwaas antwoord gegeven, maar uiteindelijk hebben wij dan wel een bloemist in de stad gecontacteerd.
Met ook de vraag van doen jullie daarna iets met die bloemen, conserveren jullie die, dat was het antwoord nee. En dan zijn we op zoek gegaan naar iemand die dat wel kan.
Dus wij gaan in principe, de dag daarna, twee dagen later, gaan wij die bloemen naar Nederland brengen om ze met epoxy te laten bewerken om daar dan een soort van stuk te hebben dat we voor altijd aan ons huwelijk kunnen herdenken. En het is iets wat we kunnen zetten, dat we niet tegen de muur gaan hangen zoals sommige mensen vroeger.
Meer deed dat nu misschien met gedroogde bloemen.
Ik ken veel mensen die bloemen hebben laten drogen.
[00:11:45] Speaker B: Vroeger was dat zo.
[00:11:47] Speaker C: Maar droogbloemen en die epoxy verkleuren in principe niet. Dus dat blijft altijd goed.
[00:11:56] Speaker B: Mascaille, 1824, 1826, naar wat kijk je dan eigenlijk het meeste uit?
[00:12:04] Speaker C: Op die dag zelf?
[00:12:07] Speaker B: Ja.
[00:12:09] Speaker C: eigenlijk een beetje naar alles.
En ik ga proberen, ik heb mij daarvoor genomen, van op het moment dat die dag start, van dan een beetje dat ding gewoon los te laten.
We hebben alles geregeld, op dat moment is alles geregeld wat er moest geregeld worden.
En ik ga gewoon proberen van die dag te genieten. Waar ik het meeste naar uitkijk, dat is dat we mekaar gaan zien.
[00:12:40] Speaker B: Hoe gaan we dan apart slapen?
[00:12:42] Speaker C: Ik denk niet dat we apart gaan slapen. Ik heb zo een romantisch beeld dat we van de trap wandelen naar beneden.
Ik weet niet wie eerst naar beneden gaat.
Jij of ik?
[00:12:57] Speaker B: Wie de eerste klaar is.
[00:12:59] Speaker C: Dat kunnen we ook doen.
[00:13:00] Speaker B: Wie het minste werk nodig heeft, zal het eerste naar beneden gaan.
[00:13:04] Speaker C: Jij denkt dan per definitie dat jij dat bent?
[00:13:06] Speaker B: Ik heb zo'n flauw vermoeden.
[00:13:09] Speaker C: Zoveel werk heb ik toch ook niet. Maar daar kijk ik naar uit. Het zij jou naar beneden zien te komen dat ik beneden sta, het zij omgekeerd. Dus ik ga wel vragen dat ze make-up gebruiken die echt waterresistent zijn.
[00:13:28] Speaker B: Jij bent de emotionele van ons twee. Genoeg zakdoekjes overal.
[00:13:32] Speaker C: Ik denk dat ik nog een klein wit handtasje ga kopen waar ik genoeg zakdoeken kan insteken en die dan eventueel een van de getuigen kan bijhouden.
[00:13:45] Speaker B: Of een van de kleinkinderen.
[00:13:48] Speaker C: Maar daar kreeg ik eigenlijk wel het meeste naar uit.
Eigenlijk is heel die dag voor mij iets om naar uit te kijken.
Het is nog een beetje spannend omdat er een aantal zaken nog niet 100% geregeld zijn. Dat kan ook niet.
Maar de loop van de week die komt, gaat dat wel geregeld worden. En dan zij het zo wat fine-tunen, gelijk boekjes laten maken voor de mensen die naar de zegening komen, zodat ze wat kunnen volgen.
Daar moeten we nog een beetje over nadenken, over wat we gaan doen.
[00:14:28] Speaker B: Het geluk is natuurlijk dat we alle twee op dezelfde lijn staan, zal ik zeggen.
Dat we geen één van onze twee bridezilla's zijn.
[00:14:38] Speaker C: Daar hebben mensen mij ook gevraagd, ben jij dan een bridezilla? En dan denk ik, dat denk ik toch niet. Het moment dat ik erin begonnen ben, denk ik dat we heel snel... Je zei van, doe maar. Het moment dat we een bevestiging kregen van een locatie, de locatie die ik wel op het oog had, waar ik echt heel graag naartoe wilde gaan, daar zijn we dan op een vrijdagavond naartoe gegaan, gewapend met 29 vragen.
[00:15:08] Speaker B: Die man zal ook gedacht hebben, wat is dat voor een koppel?
Maar uiteindelijk heeft hij wel gezegd dat hij het nog nooit heeft meegemaakt.
[00:15:19] Speaker C: Ik had een locatie gezocht die een beperking heeft van het aantal gasten.
Dus we kunnen maximaal 150 gasten uitnodigen.
[00:15:32] Speaker B: Daar ging ons klein feestje.
[00:15:36] Speaker C: Ja, dat was dus toen van oké.
En daar zitten we nog een beetje in spanning eigenlijk niet, maar afhankelijk van hoeveel mensen er gaan komen.
[00:15:47] Speaker B: Gaat het het een of het ander zijn?
[00:15:49] Speaker C: Gaat de opstelling van de zaal het een of het ander zijn? Mensen die nu luisteren en die een uitnodiging van ons gekregen hebben, die weten dat ze tijd hebben tot eind maart om het laatste te laten weten. Maar ik zou echt willen vragen aan iedereen om niet zo lang te wachten, want dat geeft mij wel wat spanning. Hoeveel mensen gaan er nu uiteindelijk komen?
[00:16:09] Speaker B: En gaan ze er wel in geraken?
[00:16:12] Speaker C: Ja, omdat ik wat te veel heb uitgenodigd. Maar ondertussen vallen er ook wel mensen.
We houden dat mooi bij op een Excel-etje, die we in het weekend normaal in orde maken.
Dus we zullen nu moeten afwachten wat de Excel zegt. En de mensen die een uitnodiging gekregen hebben, die vragen we ook heel duidelijk om via de QR-code hun aanwezigheid of afwezigheid te laten te zien.
[00:16:39] Speaker B: bevestigen.
[00:16:40] Speaker C: Ik moet wel even tekenen, want ik zet je microfoon even af als je moet snutten, dat dat niet te hard is.
[00:16:45] Speaker B: Ja, en ik moet ook niezen.
[00:16:46] Speaker C: Ik moet gewoon tekenen en mijn vingertje staat op het knopje.
[00:16:50] Speaker B: Ja, sorry.
[00:16:52] Speaker C: Dus als je dat wilt terug spreken, moet je wel even tekenen. Anders horen de mensen zo een half woord.
Dus, dat wel.
Ja.
Voor de rest ga ik proberen van die dag te genieten.
En we gaan er eigenlijk een gans weekend van maken.
We gaan thuis weg vanaf de vrijdagavond en komen zondag terug.
En jij hebt nu in één keer beslist om de ganse week daarna verlof te nemen.
Dus nu ga ik nog kijken of ik dat ook kan doen en dan gaan we misschien toch
[00:17:34] Speaker B: Een klein huwelijksreisje doen?
[00:17:36] Speaker C: Ja, toch misschien een klein huwelijksreisje. Dat hebben we nog niet afgesproken. Het moet ergens zijn waar het warm is.
Dat heb jij gezegd, het moet warm zijn. Het is april, dus we zullen nog moeten gaan zoeken.
[00:17:51] Speaker B: Het kan ook zijn ergens waar er een sauna is.
[00:17:55] Speaker C: Dat kun je niet weten.
[00:17:56] Speaker B: Welnis.
[00:17:57] Speaker C: Ja, misschien welnis erbij.
Of een all-in.
Ja, dat is dat. Maar dan zit je erop, Turkije, Griekenland... Met de vlieger.
Ja, de vlieger moet ook rekening houden. Als we gaan... We hebben geen internationale paspoorten.
[00:18:17] Speaker B: Die heb je niet nodig voor Europa.
[00:18:19] Speaker C: Nee, voor Europa niet. Maar Turkije ligt zo half in Europa en half buiten Europa.
En als we naar Egypte zouden willen gaan voor een week, dan gaat dat ook niet.
[00:18:27] Speaker B: Dan gaan we nu...
onze paspoort in orde moeten maken.
[00:18:33] Speaker C: Als dat nog in orde gaat geraken? Dat is dik twee maanden.
Ja.
[00:18:38] Speaker B: De meesten doen dat juist voor de grote vakantie, als ze er nog aan denken.
[00:18:43] Speaker C: We zullen zien. Dat blijft nog een paar jaar goed. We kunnen zien, maar het is belangrijk te weten. Gaat dat in orde komen? Wat hebben we nodig? Misschien moeten we eens kijken in Griekenland.
All in.
Dus dan gaan we dat kunnen bekijken.
Het enige wat nog niet vast ligt, dat is de muziek.
Ik bedoel, we wilden eerst een live band laten komen, maar dat gaat dus niet door. Dus nu gaan we een dish ook laten komen die muziek kan draaien van het moment dat de mensen onthaald worden, dat er wat achtergrondmuziek is, tot aan het 5 jaar gedeelte.
[00:19:21] Speaker B: Tot aan de party, zeggen ze bij ons.
[00:19:24] Speaker C: Ja, want daar kijken ze buien echt naar uit.
[00:19:26] Speaker B: Ja.
[00:19:26] Speaker C: Uw werkgevers kijken daar echt naar uit.
[00:19:29] Speaker B: De party.
[00:19:30] Speaker C: Dus ik ben eens benieuwd naar hun party.
[00:19:33] Speaker B: Ik denk dat ik zo eens ga doorsturen naar hen welke vijf lievelingsmuzieken ze zo al hebben.
[00:19:42] Speaker C: Liedjes.
[00:19:43] Speaker B: Liedjes, ja.
Dat we die zo kunnen mixen, kunnen vragen aan de dj.
Ik wil ze ook wel eens zien partyen.
[00:19:53] Speaker C: Het enige wat wij nog moeten beslissen is onze openingsdans.
[00:20:01] Speaker B: Hoe we dat gaan doen.
[00:20:02] Speaker C: Hoe we dat gaan doen weten we, maar op welke muziek, dat is iets anders.
Daar zijn we nog niet honderd procent uit. We hebben verschillende de revues laten passeren.
En in mijn geweldige dansstijl gaan we het ook zo behouden.
[00:20:15] Speaker B: Een tegeldansje is voldoende.
[00:20:18] Speaker C: Maar de vraag is dan ook, gaan we het daarna ook wat afwisselen?
[00:20:24] Speaker B: Dat kunnen we.
[00:20:24] Speaker C: Zoals de meesten doen, maar dan moeten we nog een beetje met de achterban bespreken.
[00:20:29] Speaker B: Ja, dat moet nog met de achterban besproken worden.
[00:20:32] Speaker C: Dus er zijn nog wel dingen te regelen, maar we kijken allebei denk ik
[00:20:37] Speaker B: wel... Uit naar die dag.
[00:20:38] Speaker C: Uit, positief uit, hoopvol uit.
En hopen, er zijn in Hasselt geen klerissen meer, maar hopen dat het die dag... roog blijft en een beetje zonnig.
Dat is belangrijk.
[00:20:51] Speaker B: Maar ondertussen heb jij ook al één stap ondernomen richting want er was één ding dat je zeker zou willen.
[00:21:02] Speaker C: Dan moeten we even terug naar mijn transitie die in 2021 gestart is, waarvan ik zei na een aantal opzommingen van dat wil ik, een van de opzommingen die erbij was, was ik wil ook een paar mooie borsten hebben. Dat klinkt heel raar, maar dat was voor mij heel belangrijk.
En dan hebben we eigenlijk uiteindelijk beslist naar een dokter te gaan in januari met de vraag van wanneer denk je dat nog te kunnen doen voor 18 april en dat ik voldoende hersteld ben dat ik die dag fatsoenlijk kan bewegen.
En dan heeft dokter Rijks, want het is bij dokter Rijks, Michelle Rijks, dat ik een Waar ik naartoe ben gegaan, dan heeft hij in haar kalender gekeken en dan hebben we gekozen, of dan zei ze, de enigste dag die ik nog vrij heb, dat ik het haalbaar zie, is 10 februari 2026.
En dan hebben we uiteindelijk samen beslist om het dan te laten doorgaan.
[00:22:20] Speaker B: Maar er was wel één voorwaarde aan en dat was dat de anesthesist zijn forfait moest geven.
[00:22:27] Speaker C: Ja, maar die voorwaarde was, ja, ik moet het misschien duidelijk uitklaren, die voorwaarde dat de anesthesist akkoord was, was om het dan in de engage clinic te laten doorgaan. Daarom dus niet zozeer om de operatie te laten doorgaan, maar wel in de engage clinic, de privéclinic eigenlijk van dokter Rijks ook, die een hassel, een steenworp eigenlijk, van ons huis is, waardoor we op die manier niet zo ver moesten, want anders moesten we naar Genk gaan.
En daarvan had men gezegd, daar hebben we nog geen datum voor, daar kunnen we niet zeggen dat die datum klopt ofzo.
Maar het is nog een beetje rap gegaan. We zijn 30 januari bij dokter Rijks geweest om definitief te horen te krijgen van het gaat door en de administratie dan in orde te maken.
Jawel, de dertigste. Vrijdag de dertigste hebben we dat in orde gemaakt. Toen kregen we het horen dat we nog van de anesthesie moesten binnenkrijgen en dat moest een week op voorhand.
Dat was even heksen.
[00:23:35] Speaker B: Een bloedname, een cardioloog vinden, want dat
[00:23:37] Speaker C: moest ook... Of een cardiogram laten maken. Een cardioloog moest niet direct, maar het moest wel een week vooraf binnen zijn. Dus dat was allemaal de vrijdagavond nog geregeld, dat dat dusnoods de laatste dinsdag in orde is.
[00:23:49] Speaker B: Maar dat is goed gekomen.
[00:23:52] Speaker C: Dat is goed gekomen. En dan heb jij ook besloten om die dag vrij te nemen.
[00:23:58] Speaker B: Ja.
[00:23:59] Speaker C: om er bij te zijn voor zover je kon.
En dan heb ik in spanning afgewacht die dag.
Om half één moest ik eerst in de kliniek zijn.
En dan hebben ze gebeld dat het om één uur pas nodig was.
[00:24:18] Speaker B: Of pas kon.
[00:24:19] Speaker C: Ja, dat we niet vroeger dan één uur moesten komen, want anders moesten we te lang wachten.
Mensen hebben me verlaatst gevraagd hoe ik me heb voorbereid op die operatie.
Daar moet ik eerlijk in antwoorden.
Ik heb mij daar eigenlijk niet echt op kunnen voorbereiden.
Op sommige operaties kan je je voorbereiden omdat je weet wat er gaat gebeuren en hoe dat gaat aanvoelen misschien. Maar dit was voor mij totaal iets nieuws.
Ik ben heel blij dat ik het geluid heb laten doen bij de Gage Clinic.
Ik moet eerlijk zijn, het team dat ze daar hebben, zowel Kim als Britt als zorgkundige, Zoë als patiëntencoördinator, maar ook Joke die als verpleegkundige daar werkt, die heb ik ondertussen wat beter ook leren kennen. Ik moet zeggen, dat zijn pareltjes van personeelsleden.
Ik heb me daar heel veel op mijn gemak gevoeld, maar ook heel veel welkom gevoeld de dag van de operatie.
En ik hoop dat zij alleen nadien misschien ook dat gevoel hebben, of misschien wat minder, dat het goed vlotjes is verlopen met mij.
[00:25:50] Speaker B: Ja, vlotjes.
Dan zullen we maar eens een ander boekje over open doen.
De terugkomst na de operatie en het wakker worden van de narcose.
Ik werd gebeld als Sky gereed was met de vraag of ik toch dringend naar daar kon komen.
[00:26:14] Speaker C: Maar werd je dan niet ongerust? Wat is er aan de hand? Want als ze mij moesten bellen, dan kon ik erin komen en dacht ik, oh god, daar is een serieus probleem opgetreden. Nee.
[00:26:27] Speaker B: Nee.
Nee, ze hadden gewoon gevraagd of ik dringend kon komen. De operatie is goed gegaan. Maar ze vraagt constant achter jou en ze wil uit haar bed.
En dat mocht je niet.
[00:26:42] Speaker C: Nee, maar daar herken ik wel van vroeger operaties.
Dat ze mij dan ook vroeger... Dat ik ook altijd per se wilde... wakker blijven en van alles doen, tot mijn mama er was.
En als die er was, vertelde ik gewoon dat, dat en dat, en dan viel ik in slaap.
En dan sliep ik gewoon eigenlijk de hele tijd door, maar nu... Ja, nu moest je...
[00:27:03] Speaker B: Dat werd heel verwacht.
[00:27:04] Speaker C: Ja.
[00:27:06] Speaker B: Maar dat komt ook... Allee.
[00:27:07] Speaker C: Ik weet niet of het komt van het feit dat ik vertrokken ben vanuit bed 1. Bewijsansprekend ben ik in bed 2 wakker geworden. Dus ik weet niet of dat daardoor gekomen is. Ik heb ook achteraf gehoord van de anesthesist die mij vertelde dat ik een anesthesie heb gebruikt die beter is voor diabetes.
Dus misschien ligt het daar ook aan. Ik weet het gewoon niet.
[00:27:35] Speaker B: Het kan goed zijn dat de narcosis samen met de pijnstilling die verwachtheid Zou kunnen, want ja... We weten het niet, hè.
[00:27:49] Speaker C: Nee.
Ik ben om half drie. Hebben ze mij... Binniger. De operatie. Ja, hebben ze mij komen roepen dat ik mocht meekomen. Dat als eerst dokter Rijks op voorhand nog wat tekeningsjes op mijn lijf gemaakt had. En dat ik ook zei dat er een lippensuctie ging gebeuren. Dus die een heel ruimte getekend had om het in de buik weg te nemen.
[00:28:12] Speaker B: En deze blondje zei dan heel bramantig tegen Sky, dan ga jij straks na je operatie eens op de weegschaal moeten staan, want dan is dat minder.
Maar ja, ze hadden die liposuctie gedaan in de buik om een mooie borstvorming verder te geven, dus dat die mooi opgevuld was.
Dus ja, daar waren geen kilo's weg.
[00:28:36] Speaker C: Nee, er zullen misschien wel wat grammen weggevallen zijn.
Plus het feit dat ik niet weet hoeveel die... Iets van 620 gram per prothese.
Dus werk. Ik heb ongeveer een idee van hoeveel het gewicht zou moeten zijn als ga staan. ik op de weegschaal Want ik heb mij vlak voor de operatie laten wegen.
Dus dat weet ik wel. Dat moeten we daarna eens bekijken.
Dus om half drie ben ik in slaap gedaan.
En dan hebben ze gebeld om te komen, omdat ik niet wou luisteren. Maar ik moet eerlijk zeggen, ik weet er flarden van.
Ik weet er vlaarder van dat jij er zat en dat jij zei, blijf maar liggen, en dat ik dan wel wil rechtkomen. Blijf maar liggen, en dan ben ik dan wel blijven liggen. Dan is het wel wat beter gegaan, denk ik.
[00:29:34] Speaker B: Dan heb je je ogen dicht gedaan en elke keer als je terug wakker werd, hoe laat is het? Dan was dat nog maar één of twee minuten verder. Ja, dan dacht ik, dat kan toch niet?
Maar je hoort van mensen als die uit de narcose komen, eender welke operatie, dat die verwacht zijn een woord te vertellen.
[00:29:53] Speaker C: Kunnen zijn, want dit is de eerste keer dat ik dat van mensen hoor.
Misschien heb ik dat vroeger in vroege operaties ook gedaan, maar dat heeft mij nooit verteld. En dat vond ik nu wel het verschil tussen een klassiek ziekenhuis en de Engage Clinic.
Een paar dagen later heb ik telefoon van de anesthesist gekregen, die mij belde en vroeg hoe alles verlopen is. Is alles goed gegaan? Ben je tevreden?
Zijn er dingen die ik nog kan veranderen? Zijn er dingen die jij denkt van... Dat moet ik doen.
Dus dat vind ik wel chapeau dat ze dat doen.
Dat is in de manier dat ik vind dat die opvolging terecht is vanuit de bezorgdheid, om het goed te doen, om het wat beter te doen.
[00:30:41] Speaker B: En dan ben jij op een vrijdag op controle geweest?
[00:30:49] Speaker C: Ja, onlangs ben ik op controle geweest.
[00:30:52] Speaker B: En nu heb je ook eens goed kunnen kijken, wat vind je er nu van?
[00:30:59] Speaker C: Ik ben blij met het resultaat.
Ondertussen is ook de zwelling, of de blauwe plekken zal ik zeggen, in de buik eigenlijk nu wel zo goed als weg.
Dus dat moet ik wel eerlijk zijn, dus dat vond ik wel goed. Ik heb daar wel wat op gesmeerd, maar niet overdreven.
Dus die is weg.
Als ik in de spiegel kijk, dan denk ik van ja, Dit is waar ik voor getekend heb, dit is wat ik wilde.
Als ik dan probeer mijn hoofd met de protheses er langs te leggen, de uitwendige protheses, dan merk ik van oké, dit is echt zoals ik het gevraagd had, zo natuurlijk mogelijk.
Ja, niet te opvallend.
Dat wilde ik niet. Het moest een beetje bij mijn lichaam passen.
En ik moet daarvan eerlijk zijn dat dokter Rijks daar een goede keuze in gemaakt heeft. Ik heb dat ook een paar maanden tegen haar gezegd toen ik de papieren moest tekenen. Dat zij zei, ik ga toch een andere prothese nemen. Dat ik zei, jij bent een specialist, jij moet dat beslissen. Ik ga daar niet tussen komen.
Ik heb me daar ook niet in verdiept deze keer. Ik ben niet meer gaan zoeken wat protheses bestaan, wat zijn de volgende nadelen.
Ik heb dat eigenlijk gezegd van... Gewoon van, doen jullie het.
Wat ik wel ondertussen...
Dat hebben ze mij voorgesteld als ik dat wilde doen. Dat is de hyperbare zuurstoftherapie en de LED-lamp. Misschien heel kort even iets zeggen. Die LED-lamp is om de litekenvorming of het litekengenezing mooier te laten gebeuren.
Dat zijn vier sessies.
Vijf eigenlijk, want ik heb al een gehad die zat in de prijzen. En dan kon ik kiezen voor een hyperbare zuurstoftherapie.
Dat houdt in dat je in een tank gaat liggen die onder druk wordt gezet en waar je 100% zuurstof krijgt om meer zuurstof in je lichaam op te nemen. Renners doen dat ook op hoogtestages. Je kunt het daarmee een beetje vergelijken.
[00:33:12] Speaker B: En waar verdient dan dat?
[00:33:14] Speaker C: Dat dient eigenlijk ook voor de genezing te verbeteren, te bespoedigen.
[00:33:19] Speaker B: Hoeft dat met de bloedlichaampjes te maken?
[00:33:22] Speaker C: Ja, de rode bloedcellen.
Die meer zuurstof kunnen opnemen, zodat je zuurstof hebt genodigd voor een goede rondhering en genezing.
is in die littekens mooi.
Andere littekens vroeger was meer wat wild vlees, wat meer aan het ontstekenen. Tot nu toe is dat nog niet het geval.
Ja, ik wist dat ik wilde trouwen met mijn eigen vrouwelijke borsten en dat hebben we bereikt.
Het is toch alleen een beetje afzien in de zin van je mag niet zoveel doen, je mag niet op je handen steunen te veel.
Niks heffen, niks stillen.
Dus dat is even als zes weken. Dus dan gaan we auto rijden.
Voorlopig doe ik dat niet omdat dat te pijnlijk is.
[00:34:18] Speaker B: Je bent constant met je armen bezig
[00:34:20] Speaker C: en je voelt dat trekken langs alle kanten.
Maar ik ben tevreden.
Misschien ook aangeven dat dit eigenlijk geen esthetische ingreep was.
Maar voor mij was dat een identiteitskeuze.
Dit was niet gewoon voor de schoonheid,
[00:34:47] Speaker B: het was echt voor... U meer als vrouw te zien.
[00:34:51] Speaker C: Ja, en ook te zeggen van dit ben ik.
Ik ben blij dat die daar achter de rug is.
Die is eigenlijk een beetje omgevlogen, maar...
Ik denk voor u misschien, hoe is die dag voor jou? Hoe heb jij die beleefd?
De 10e februari.
[00:35:17] Speaker B: Nu, zal ik zeggen, we hebben dat ook goed samen met elkaar besproken.
Dus ik wist dat dat er ging aankomen.
Alleen zien ze er nu wel een beetje mooier uit dan de mijne.
Maar ja, so be it.
Maar ja, ik zie ook dat jij...
in gezichtsuitdrukking ook veel vrolijker bent.
Ook al denk je nu soms van, ik moet hier nu zes weken.
[00:35:50] Speaker C: Vier weken om te beginnen.
[00:35:51] Speaker B: Rusten, ik moet uitkijken.
[00:35:55] Speaker C: In het begin was dat nog moeilijker dan nu. Je voelt dat nu gewoon, dat gaat niet.
Of je nu wilt, je wilt misschien denken dat dat niet gaat. Een uur achter de computer zitten, dan begint dat te spannen, te trekken langs alle kanten.
Dat zijn dingen die ik niet kan.
Dat ik nu wel goed aanvoel dat het niet gaat. Maar het probleem is natuurlijk, je bent geopereerd, je bent niet echt ziek. Het is goed als je hondstziek bent, maar nu... En dat is iets wat ik niet altijd heel goed kan, dat is geduld hebben.
Dat geef ik toe en dat is iets...
De narcose helpt er wel een beetje bij door wat rustiger te zijn.
Ik heb dat altijd gehad. Ik heb altijd zo een maand, ongeveer tot een maand na de ingreep, dat die narcose zo wat bleef hangen. Nazinderen door wat rustig te doen.
Maar ja, ik voel mij meer in harmonie dan daarvoor.
Daarvoor was het een beetje meer strijd.
Elke keer als ik in de spiegel keek, dan dacht ik van nee, dat is niet wat ik...
hoe ik mijn eigen zou willen zien. En dat is nu wel een beetje veranderd.
En dat gaat nog, Jochen heeft tegen mij gezegd, ik moet ongeveer rekening houden met drie maanden, dan is alles goed juist gezet en alles.
Maar we zijn, toen ik op controle ging bij dokter Rijks, die was toch tevreden van het resultaat. Dus ik had eerst een beetje schrik dat er misschien wat dingen verschoven waren, zo voelde dat een beetje.
Maar weet je, ik weet zelf niet wat je moet voelen en wat je niet moet voelen.
[00:37:44] Speaker B: Maar als je nu de operatie en onze voorbereidingen, zal ik zeggen, naar het huwelijk langs elkaar zou leggen, wat... Ja.
Zie je daar similarities in het Engels? Of een rode draad in, zal ik het zo zeggen?
[00:38:13] Speaker C: Ja, de rode draad is 1804.
Op weg gaan naar 1804, dat is de rode draad. De voorbereidingen treffen.
Op 18,4, vanaf dan door het leven te gaan als vrouw en vrouw. Iets wat we nu ook wat kunnen zeggen, maar we hebben tot nu toe altijd gezegd dat dat mijn vriendin is.
Dus dat zou een beetje veranderen.
[00:38:42] Speaker B: Ik ben wel blij dat ik naar daar veranderd ben. Vroeger was het... Zeg je het eens?
[00:38:48] Speaker C: Wat was vroeger?
[00:38:49] Speaker B: Het aanhangsel.
[00:38:51] Speaker C: Ah ja.
Wel, je moet je er zo voor betreken. Er zitten toch gradaties in.
Dus op dat vlak. Maar nee, dat is eigenlijk de rode draad voor mij.
In het geheel van op weg gaan naar daartoe.
Ook een beetje het verlangen van de twee.
Ik wil ze alle twee.
In deze volgordeliest ook.
Dus ik ben daar heel tevreden mee.
Voor mij is het ook trouw blijven aan jezelf.
Vooral ook wat we gedaan hebben is trouw zijn aan elkaar.
Want we hebben die stappen allemaal volledig doorgesproken.
[00:39:53] Speaker B: Dat was de keug.
Dat moeten ook als partners naar elkaar toe, dat we de dingen kunnen verwoorden, dat we die dingen ook al op voorhand een stukje plaats kunnen geven.
[00:40:07] Speaker C: Ik heb heel vaak gevraagd, misschien tot vervelend toe, van je bent toch akkoord dat ik die operatie ga doen?
[00:40:14] Speaker B: Ja, klopt.
[00:40:15] Speaker C: Dat is voor mij heel belangrijk, want als jij op een gegeven moment zegt nee, had ik die nu waarschijnlijk niet kunnen laten doen, omdat ik er toch wel 200% zeker van moest zijn dat jij erachter staat. Anders heeft dat echt geen zin. Als je vraagt over de rode draad, dat is een beetje thuiskomen.
thuiskomen bij mekaar door het huwelijk nog meer, maar ook ondertussen thuiskomen bij mezelf in mijn eigen lichaam. En dat is voor mij ook heel belangrijk.
Dat je zoiets hebt van oké goed, we gaan ervoor en we zien wel.
Ik weet niet of daar nog Ik ben zo'n beetje uitgepraat, denk ik.
[00:41:10] Speaker B: Uitgepraat. Zonder woorden valt geen zonder woorden.
[00:41:15] Speaker C: Amai. Soms gebeurt dat ook.
[00:41:18] Speaker B: Het mag niet op ons huwelijksdag gebeuren.
Stilte.
[00:41:22] Speaker C: Stilte mag ook komen.
[00:41:24] Speaker B: Of denk je dat je toch even...
Een traantje moet wegpinken.
[00:41:34] Speaker C: Of ik dat denk, daar ben ik zeker van. Daar ben ik me dan zeker van.
Ik denk dat ik daar vooral zeker van ben, want voor mij het hoogtepunt zal zijn, het feest en alles is een hoogtepunt, maar het hoogtepunt van mij zal zijn de zegening.
Het kerkelijk gebeuren, daar recht ik meer waarde aan.
Het andere is het juridische, het wettelijke, maar daar recht ik meer waarde aan.
[00:42:05] Speaker B: Maar ook blij dat het kan en mag.
[00:42:07] Speaker C: Vooral dat. Heel blij dat het kan.
Heel blij ook dat wij...
Toelating vind ik fout, maar dat ik het ook goed heb kunnen doorspreken met Ali, met onze deken, die helaas de viering niet zal leiden of voorgaan. Dus daar zijn we nog een beetje aan het kijken. We hebben verschillende mogelijkheden, wie het uiteindelijk zal zijn.
Maar ja, dat gaat voor mij het hoogtepunt zijn.
[00:42:42] Speaker B: Dus daar kijken we naar uit en we blijven bij elkaar thuiskomen.
[00:42:47] Speaker C: Dat is juist.
[00:42:48] Speaker B: Dit was Levenslijnen. Dank u om met ons mee te wandelen in dit eerste hoofdstuk van het nieuwe jaar.
[00:42:55] Speaker C: Ik blijf het zeggen, wil je ons steunen, financieel steunen, dat kan via vriendvandeshow.nl slash levenslijnen.
Omwille van gewoon het feit van, ja, alles kost centjes en wie ons wil steunen, heel, heel graag en dank je wel alvast.
En dan heb ik voor deze aflevering geen speciaal liedje gemaakt, omwille van dat het een beetje te hectisch was.
Daar heb ik een liedje op gediept die ik ooit voor jou gemaakt heb. Toen we met Sunu aan het experimenteren waren, heb ik voor jou een liedje volledig gemaakt. En ik denk dat het passend is om dit nu als afsluiting te gebruiken.
Geniet ervan.
[00:43:43] Speaker D: Toen ik zocht naar mijn eigen weg Stond jij daar, stil maar sterk Met zachte woorden, warme hand Jij was mijn thuis, mijn veilige land Door stormen en zonneschijn Bleef jij steeds aan mijn zij Geen masker meer, geen valse schijn In jouw ogen ben ik vrij Vierle jij bent mijn lied, mijn stem De zachte stilte als ik red Mijn dag, mijn nacht, mijn eeuwigheid.
Mijn liefde, onze tijd.
We scheven samen een nieuw verhaal.
Zonder angst, zonder spijt.
Een liefde die geen grenzen kent Als de wereld fluistert dat we anders zijn Dan zing ik ons lied, zo puur, zo klein Want wat wij voelen is sterker dan tijd Jij en ik, een liefde zonder spijt Je bent mijn lied, mijn stem, de zaal.
Ik...
Ik zie MUZIEK.
